Korekcja powiek

Korekcja powiek

Wraz z wiekiem dochodzi do zaniku tkanki podskórnej środkowej części twarzy oraz powstania nadmiaru skóry. Zmiany te dotyczą również powiek. Nadmiar wiotkiej skóry powiek prowadzi do jej fałdowania się i opadnięcia ograniczając z czasem pole widzenia. Powieka dolna natomiast ulega uwypukleniu formując wyraźne zagłębienie oddzielające ją od policzka. Skóra ulega pomarszczeniu a w obrębie policzka powstają bruzdy określane mianem „doliny łez”. Wszystkie te zmiany prowadzą do wizualnego postarzenia twarzy. Określone zabiegi z zakresu chirurgii plastycznej umożliwiają korektę powiek, przywracając im naturalny, młodzieńczy wygląd, który ma również spektakularne przełożenie na postrzeganie estetyki całej twarzy.

  • Korekcja powiek
  • Orientacyjny czas trwania zabiegu: 1h
  • Rodzaj znieczulenia: miejscowe
  • Pobyt w klinice:  bez pobytu
  • Badania przed zabiegiem
  • grupa krwi ( zaświadczenie z laboratorium )
  • morfologia, OB
  • elektrolity w surowicy krwi: Na, K, Mg, Cl
  • INR, APTT
  • poziom glukozy ( na czczo )
  • EKG z opisem
  • oznaczenie antygenu HBs lub szczepienie p / WZW B lub oznaczenie poziomu przeciwciał przeciw WZW B w przypadku szczepienia w przeszłości – powyżej 5 lat
  • oznaczenie poziomu przeciwciał anty-HCV
  • inne badania w przypadku istnienia chorób towarzyszących

Sprawdź także: Chirurgia plastyczna twarzy

  • Często zadawane pytania:

Plastyka powieki górnej wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym i polega na resekcji nadmiaru wiotkiej skóry będącej przyczyną jej pofałdowania i opadnięcia.

Bardzo często konieczne staje się również usunięcie uwypukleń tłuszczowych okolicy górnego oczodołu. Zabieg wygładza i unosi powiekę górną przywracając jej młodzieńczy wygląd.

Izolowane opadanie powieki górnej, może być wynikiem wady wrodzonej, następstwem urazu, w tym
przebytego zabiegu okolicy oczodołowej (np. operacji korekcyjnej zaćmy), bądź choroby neurologicznej. Z reguły przypadłość ta ma charakter postępujący, prowadzący do stopniowego obniżania się brzegu powieki ograniczającego pole widzenia.

Z tego też powodu wada ta wymaga przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki i w przypadku wyeliminowania przyczyny neurologicznej, konieczna jest korekcja chirurgiczna. Wybór metody
operacyjnej uzależniony jest od stopnia funkcjonalności mięśnia dźwigacza powieki górnej. W przypadku zachowania odpowiedniej funkcji mięśnia możliwe jest uniesienie powieki poprzez jego plikację bądź skrócenie w znieczuleniu miejscowym. W przypadku bardzo słabej czynności mięśnia konieczne jest podwieszenie powieki na specjalnych paskach. Operacja ta wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.

Metoda korekty powieki dolnej uzależniona jest od stopnia zaawansowania jej zmian związanych z wiekiem. W przypadku występowania jedynie nadmiaru skóry wykonuje się jej wycięcie w znieczuleniu miejscowym. Natomiast w przypadku znacznego pomarszczenia skóry i uwypuklenia powieki przeprowadza się plastykę skóry z jednoczesnym przemieszczeniem przedziałów tłuszczowych i napięciem więzadła bocznego kąta oka.

Metoda ta koryguje nie tylko wygląd skóry powieki dolnej, lecz także zwiększa napięcie, przywracając młodzieńczy charakter całej środkowej części twarzy. Operacja ta z reguły wykonywana jest w sedacji lub znieczuleniu ogólnym w asyście anestezjologa.

Zmiany w obrębie powieki dolnej są w dużej mierze wynikiem zaniku tkanki tłuszczowej policzka oraz
obniżeniem napięcia skóry. Dlatego też, w ostatnich latach dokonało się przekierunkowanie strategii
odmładzania środkowego piętra twarzy obejmującego obszar powiek dolnych oraz policzka. Znaczną poprawę obu tych okolic, policzka w szczególności, można uzyskać poprzez terapię wolumetryczną zakładającą przywrócenie objętości tkanki podskórnej.

W tym celu stosuje się wypełniacze bądź przeszczep własnej tkanki tłuszczowej. Nasza Klinika szczególnie rekomenduje tą drugą opcję. Wykorzystanie własnej tkanki pozwala w całkowicie naturalny sposób uzyskać bardzo znaczne wypełnienie policzków z jednoczesną poprawą wyglądu skóry. Często jest ona łączona z chirurgiczną korektą powiek dolnych. Poprawę okolicy powiek można uzyskać
również poprzez odpowiednie zastosowanie toksyny botulinowej, terapii laserowej czy ultradźwiękowej.

Kluczową rolę w doborze najlepszej opcji terapeutycznej odgrywa konsultacja ze specjalistą chirurgii plastycznej. Podczas konsultacji, poza obszernym omówieniem oczekiwań pacjenta i możliwości leczniczych, przeprowadzane jest szczegółowe badanie całej twarzy jak również ocena stopnia napięcia jej powłok.

Jedynie kompleksowe i indywidualne podejście do pacjenta umożliwia uzyskanie pożądanych rezultatów poprzez dobór odpowiedniej, spersonalizowanej strategii postępowania.

Wręcz przeciwnie. W wielu przypadkach plastyka powiek, na skutek ich uniesienia, pozytywnie wpływa na wzrok, poprzez poprawę pola widzenia. W przypadku planowanej operacji okulistycznej na gałce ocznej (np. korekta zaćmy czy jaskry) zaleca się odwleczenie ewentualnej korekty samej powieki.

Operacje okulistyczne niekiedy prowadzą do uszkodzenia aparatu dźwigającego powiekę górną, prowadząc do jej opadnięcia. Stan ten możliwy jest do korekty jednocześnie z operacją estetyczną.

Zarówno w przypadku chirurgicznej korekty powieki górnej jak i dolnej blizny pooperacyjne ukryte są w naturalnych załamkach skóry bądź pod brzegiem rzęsowym. Okolica powiekowa uważana jest za
uprzywilejowaną pod względem estetyki gojenia się ran.

Z reguły po około 4 tygodniach blizny są niemal niewidoczne, natomiast po okresie około 3 miesięcy, nie sposób ich odróżnić od okolicznej skóry. W przypadku rejuwenacji okolicy powiekowej terapią wolumetryczną, miejsca wprowadzenia specjalnych igieł nie pozostawiają widocznych śladów na skórze.

Należy pamiętać, że utrzymujący się kilka dni obrzęk okolicy powiekowej może uniemożliwiać prowadzenie pojazdów. Zaleca się ograniczenie czasu spędzanego przy książce, komputerze czy telewizorze przez pierwsze kilka dni po operacji.

Należy również wystrzegać się nadmiernego wysiłku fizycznego w 1 tygodniu pooperacyjnym. Powrót do pracy, w zależności od zakresu przeprowadzonej operacji, możliwy jest po 1-2 tygodniach od operacji.

Operacja korekcyjna powiek, w zależności od jej zakresu, może trwać od 1-2 godzin. Po zabiegu pacjent pozostaje w Klinice na kilka godzin, otoczony opieką wykwalifikowanego personelu medycznego. Każda interwencja w obrębie okolicy powiekowej związana jest z powstaniem jej obrzęków, które utrzymywać się mogą przez 1 do 2 tygodni.

We wczesnym okresie pooperacyjnym zaleca się oszczędzający tryb życia, spanie z lekko uniesioną
głową oraz stosowanie okładów przeciwobrzękowych z zimnego roztworu kwasu bornego bądź rumianku. Terapia przeciwbólowa z reguły nie jest konieczna. Szwy skórne usuwane są w 5-7 dobie pooperacyjnej.